Cartrouble
Hi, it's me again!
If you're thinking 'boy, it's been a while since she wrote anything' you haven't been paying attention! There's lots of little stories on www.thoonsen.com/canada. But better than that: there are pictures!!! So check out my facebook page or the weblog, both have the same ones. Sorry for taking my time, but we've been busy!
So to summarize what we were up to: we've spent 2 weeks in Vancouver, sightseeing and buying our van. Then we made it over to Vancouver Island where we worked for 6 weeks, checking theisland out is our weekends. After making enough money to last us for a while, we've been on a roadtrip through northern British Columbia, the Yukon and Alaska. Currently we are making our way down to Banff, Alberta, because it's time for our next job. The plan is to work in town and ski the 3 hills in the area in our free time.
However......
Our poor van has been running great for 11.000 km's, but on the way down we got stuck in buttfuck middle of nowhere ('scuze my language, it's just an expression), paying quite a big sum of money, considering our budget, to get it fixed. The mechanic couldn't get new parts so used 2nd hand, did get us back on the road, although charging us for new parts (*grumble*). With sweaty palms we made it to Grande Prairie where a friend lives, hoping the van wouldn't die on us because it surely didn't feel/sound right! There we brought it to another mechanic who changed exactly the same parts for half of the price. So not happy about spending so much money, but glad it ran again, we made an attempt to drive the final leg and find a job. We didn't even make it out of the city...
The van is old and inspite of the new parts it has a few issues. That's the risk you take when buying a used vehicle. It's back at the mechanics now, getting a good tune up, so hopefully we will be on our way by monday afternoon. Yes, I had to swallow hard for a few times and I was only a breath away from getting rid of the thing alltogether, but we still want to do roadtrips and camp in spring and summer, so we decided to spend a few more bucks and take the gamble. Luckily our friend is letting us stay as long as we need, to get things sorted, so that's a huge blessing! Thank you Ivy and George! Hope you liked the 'hutspot'. :)
Other than that, the trip has been really great so far! Sjoerd and I are doing really good travellingtogether. Of course we'll do the occasional bitchin' and moanin', but I think that'sonly normal when you live in a van, are together 24/7, not being able to shower and do laundry as frequent as wanted and living in cold weather conditions. Now and then I think I'm fed up with travelling and would love to go home, but then I think about the great time we've had and all the beauty and adventure we still have ahead of us and realise I shouldn't complain. That other life will wait for me, it's time to make the most of this one now.
So if you don't mind, that's what I'm going to do now! So check out the pics if you like and let me know what you're up to in the mean time!
See you next summer!
xx
Yup. It's good!
(In english again... sorry...)
If you've subscribed on www.thoonsen.com/canada, even without speaking dutch, youprobably noticed that we are having a
BLOODY AWESOME TIME!!!
here in Vancouver! No it hasn't all been smooth, but man, this is one goood city to be in. Why? Well, it's a multitude of things: the people are fantastic! Everyone is super friendly and helpful. It's clean, it's organized, it's pretty, it has lots of different landscapes (beach, park, forrest, downtown, suburbs, mountains, lakes) and all within a very small distance from eachother, loads of nice restaurants, coffeeshops, shopping areas, etc, it's very multicultural which caused a high level of integration and there is something going on all the time so you never have to get bored. Oh, I have to mention all the crazy 2nd hand stores here! Fell in love with a vintage clothes shop where Sjoerd bought me the coolest hat and we browsed ages in a 2nd hand bookshop where we invested in our on-the-road-library. So excited to go to the fleamarket to buy 'uitzet' for our van. :) heehee.
When we first arrived we didn't manage to find a couch on the first night, so we stayed in a hotel. From there on though, we've been couchsurfing all the time and met some really wonderful people! Special thanks to Erin who hosted us for several nights, kinda by mistake. Hooray for flexibility! This network has meant a great deal in our trip, because not only did it provide us with a place to sleep, but we got great tips on things to do/see/eat inthe city.We also spend a really nice night with a bunch of CSers in someones house and we met a diamond of a guy who is helping us find our dream-van to tour the country with. Like i said: go check out the website!!! NOW!!
About the car: we have not yet purchased any, but we made a huge progress. We know all there is to know about the insurances etc and we have a good grasp on what to look for in adds and have also viewed two vansso far with Dan-the-man.Solaterwe found this near-perfect ve-hi-cle (thanks Aoife, I will never be able to say that word normally again...) and made an appointment with theowner to come see it next friday. Then we had to rescedule and when I called him again today, he just bluntly said: 'it's gone. a guy came by and said it was perfect and bought it'.
!!#%#^#&*&*^%^^%#^%#&!!! That's not fair!!!
Anywho: we're looking hard on craigslist and there are plenty of nice vans, so we're not giving up.
The weather has been pretty great and we've seen many cool things. Can't wait to hit the road, so maybe we'll find our home for the next year this week!
Again: thoonsen.com/canada for the latest news and pictures. Dunno when I'll update this again. Love yall! xx
Ps: give me a million dollar now and I will spend it to the last penny in Urban Outfitters... Shopping Frustration Level: High.
Bijijijijijijna
tijd voor avontuur 2.0!
Jahaa, Canada! Veel zin in, beetje zenuwachtig wel (deels vanwege het ontbreken van enige planning, maar gelukkig hebben we wel een plan) maar ook erg veel zin.
Het was een hele mooie zomer met veel wijn in het park, voetbal en barbeque. Ik heb weer een volle overdosis vrienden-en-familie genomen en hoop daar een jaar op te kunnen teren, maar ik denk dat ik er nog wel een mailtje of skypeje of 2 aan moet besteden om te boosteren.
Anywho: 24 augustus om 19:40 vliegen Sjoerd en ik vanaf Amsterdam en komen dan 24 augustus om 20:35 in Vancouver aan. Mooi he! Niks missen. :) Sjoerd heeft een prachtige super high tech website gemaakt waar ik ook op mag spammen, dus kijk vooral op www.thoonsen.com/canada voor regelmatige (korte! zal wel gewaardeerd worden) updates, foto's en filmpjes voor een sfeer impressie van onze reis. Ik zal proberen hier af en toe nog wat meer diepgang te plaatsen, maar beloof lekker niks. Des te meer tijd voor Grizzly beren, noorderlicht en kampvuren. Maar ben nog steeds erg blij met jullie reacties op onze belevenissen en bevestigingen dat er in Nederland lekker niks nieuws gebeurd en we dus niks missen. :)
Tot over een jaar ofzo! En vergeet niet te genieten. Misschien niet elke dag, maar dan toch of z'n minst elk weekend.
XX!
Home, sweet orange coloured and bitterbal-flavoured home
A lot of time, money, friends, countries and great experiences later I've set foot on Dutch ground again! Here I am, in sunny Holland, having a great time seeing my family and friends again, slightly procrastinating my Canada research. Everything is orange and people are crazy with the world championship, people are out, enjoying the weather. It's really beautiful! But first: Florida:
Wow, what a culture clash!! From Colombia (or rather: south america, because Colombia isn't all that shocking as for instance Ecuador or Bolivia would've been) to South Beach, Miami on memorial weekend! I think the difference couldn't have been greater, with every little thing being so darn opposite. It was fantastic though and the tiny part of me that once made me decide to study cultural anthropology (after which the rest of me went on strike 2 months later) leaped with joy, trying to figure out this bizarre culture that calls itself 'American'. (reminder: I am talking about the USA. Like I mentioned earlier, they rather refer to themselves as American, but there are many other Americans from other countries that will be heavily offended...) Now I think American culture is one thing, then there is Florida-culture - not the same -, then there is Miami, then South Beach and then, creme-de-la-creme: South Beach on Memorial weekend! Could it get any worse/better? (cross whichever you consider wrong) During the day it felt like you're in some baywatch episode, in the evenings it was more like a rapvideo. If only I could have taken my camera out more, because to fully explain what that was like, only pictures really do the talking. I secretly took some, but they don't show it right. Anyway: very very entertaining! But also enough after a few days. Off to Orlando!
I was really looking forward to my little roadtrip on my own in my rental car, but after a story that's too long to tell here and 'een staaltje' very bad customer service from Alamo, the plan fell through and I ended up in a Greyhound bus, arriving at my hotel only at 1 in the morning, instead of 4 in the afternoon. And then, my creditcard didn't work so I eventually only got to my bed at 2am! Thank god the hotelroom and especially the bed were heavenly and I had my wonderful parents to help me. The next days I've spent in Universal Studios, which is kinda boring when you're alone, but you do get to go way fast thanks to the single riders lane, jumping all the lines! And shopping in the outlet malls (Forever 21, I LOVE YOU!! <3 ).
Finally I got my roadtrip anyway and tripped/beached my way up to Jacksonville to visit friends I met Ireland, Anja joining me a day later. We had a great time cooking, riding, eating, going to the beach and watching movies with Bernadette and her family and sightseeing, swimming and enjoying the best of life with Barri and Sue. Special thanks to all of these people, giving us such a fantastic warm welcome in their beautiful homes and being the biggest factor in us having a fantastic time! You are great people, I enjoyed every minute and whenever I have a home of my own, I'd be more than happy to return the favor! THANK YOU!! And thanks for introducing us to Panera's coffee and Dairy Queen's icecream. Hmmm!! Yum! Unfortunately one of the major reasons why I have to do so much running now...
Another roadtrip later, Anja and I arrived in Southern Florida again and visited the Keys and the Everglades. Both stunning in their own way: the Keys with their beautiful bright blue bays and the Everglades with jaw dropping wildlife. The highlight was on our last day, when we took the scenic drive on our way to the airport. Only a little while on the way we spotted our first alligator outside the park, which nearly attacked Anja! When we stopped, it immediately came swimming towards us, then crawling onto the shore and walking straight to Anja! She, of course, ran immediately back into the car, so we watched it from there. It kept coming closer (looking for shade? food? a little love?), so we decided to leave. We didn't want to get stuck with it under our car. I don't know if you've ever tried to lure one away, but I'm no Steve Irwin. After that, we saw alligators everywhere in the swamp that was right by the road on either side, it was so cool! The road turned into a very bad dirtroad with huge puddles, but we thought we were nearly at the end, so kept on driving. We thought wrong... We were only at a fourth or so, but when we found out, we were halfway, the fuel-light on for some time already, only a small bottle of water each and foodwise only a half bag of crisps. Vultures on the road, huge bugs, pather-warning signs next to the road and the heat! Oh the heat... We kept turning off the airconditioning to try and save some fuel, but after only seconds it got so hot, so we waited until it got unbareable and turned it back on. We were slightly worried. I could only think of how ironic it would be to be found dead by the road in the very few last hours of my trip. :) But we made it and it was the coolest thing and we saw tons more wildlife than in the whole bloody park all together! And I took some real cool shots of that gator. :)
And then it was over and we flew back to Europe. Anja and I both liked Florida, but didn't feel very comfortable with the whole bigger-better-faster-more thing. Too organised, too clean, too tidy, too big, too much convenience, just too... Lovely, but just too much. And ain't europe's winding streets and rivers pretty from the air!?!
So now I'm home since nearly a week and I love it! The weather has been very nice (although I have to get used to the 'cold'
My agenda is filling up, the weather is supernice, there is something to do all the time. Summer has started. I'll be back in August for the sequal to my journey, untill then
LEEF! GENIET! ENJOY!
En als je tijd hebt: bel me, gaan we wat leuks doen!
xx
'And when you get the choice to sit it out or dance, I hope you dance '
Part one: the end.
Over. Done. Gone. 5 months or 21 weeks or 144 days ago I arrived in South America. Tomorrow I will leave. It's weird. It went fast. It seems like a lifetime ago. It seems like last week. It was good. And now it's good that it's over.
Tomorrow at 15:40 I will be on a plane to Florida, leaving behind a beautiful continent. I have really enjoyed my time here and I have made memories that I will carry with me forever. One of the best experiences and a great inspiration to travel more and try to also inspire other to try and do the same.
The past few weeks with Sjoerd were awesome. We've travelled up to the coast, enjoyed the beautiful city of Cartagena, dipped in some very sticky mud (which is an awesome experience! Funny because you just sit there stuck in the mud, unable to try and get your head under), scuba-dived, enjoyed coffee and the sweaty heat. After that we white-water-rafted and visited a waterfall in the outdoor capital of Colombia and then to our final stop: Bogotá. It was amazing, we enjoyed every moment of it. And now it's gone!
Sjoerd went back last saturday and has already started working and I'm passing time in a city that has a very Great-Britain-in-autumn-kinda climate. Add to that, that now the end is near, I am ready for the next adventure and that partying untill 8 in the morning makes you tired. I am ready for the next thing. I've seen some museums and there a nice group of people in the hostel, so the days go by quick. But darn, I can't wait for hot weather and another culture clash! So briing on the beach, Universal Studios, road trips with my friend Anja and visiting other friends.
See you all in a week or 3!
Pics: http://www.facebook.com/photo.php?pid=12337513&l=70c1494150&id=736800320 (go right from here for all the new pictures)
I shot loads of pictures in Cartagena of which I wanted to make a separate album, but my friends are calling for me to get my ass out of my room and celebrate my last night with them, so guess you'll have to wait a bit longer.
1001 twingo's
I promised I'd update more frequently! :) (you annoyed yet?) (heh heh)
So finally some more pictures online:
Ecuador: http://www.facebook.com/album.php?aid=419362&id=736800320&l=0fbe3b6953
Colombia: http://www.facebook.com/album.php?aid=419405&id=736800320&l=dbafaa47b7
So all is still very well in this wonderful country! I was looking forward to Colombia and so far it's more than living up to the expectations! I never really got the concept of a place being nice because the people were so lovely, but Colombia totally cleared that up! Nowhere else in South America people are (or seem, you never know...) so genuinely happy to see you or to serve you, sell you a busticket, help you find your way, tell you where the nicest places are without even asking for it or call you a taxi. All over the continent the reply to 'gracias' (thank you) is 'de nada' (you're ok/that's fine), but in Colombia it's 'con mucho gusto' (with much pleasure), which just is a perfect representation of the difference. Very often, random people in the street will shout welcoming words in either Spanish or English. In most countries annoying little boys in their naugthy age will call profanities ('cause that's what you do when you're 11 or 12), but here they hollar: ' 'ellow! 'ow are you!' Just today, we were followed by two very curious young girls who found us amazingly fascinating, but didn't really dare to aproache. So they lingered behind us and trying to get our attention with their limited english they suddenly said: 'Teacher, may I go to the bathroom, please?' :D Now isn't that the cutest thing?!
The country is fascinating. After the last update we've been to the desert, then to a valley with wax palms which Sjoerd nicely described as a scene from Jurassic Park and now we're in Medellin which is a beautyful and elegant city (reminds me a bit of Buenos Aires in a way) and has the most perfect climate and is therefor described as the city of eternal spring. Funny fact which for me proves it múst be a good place: about every 3rd car on the street is a twingo! (anyone ever played the twingo-slapping game? Can you imagine the bruises we both have after 2 days here!? ;) )
In a few days we will be heading north to Colombia's Carribean coast to find some white sandy beaches hugging jungle on one end and turqoise ocean on the other to snorkel and relax from all this hardcore travelling we're doing! :)Darn, only a few weeks left!!
Wil nog even zeggen: papa, mama en Boas: onwijs bedankt voor de superleuke filmpjes en foto's! Heb heel hard gelachen om Ninte en Fedja! Blij dat ik binnenkort zelf kan zien hoe enorm ze zijn.
So Sjoerd came up with this great idea for anyone who'd rather read my blog in Dutch: here's the link to this text through Google translater: translate.google.nl
However, I've used it now and then and my experience is that the translation is CRAP! So if it is: its not me! It's technology!
The tale with the seven titles
(Dutch this time, but for english summary: scroll down)
Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn blog heb ge-update, bijna een maand om precies te zijn, maar het lijkt alweer zó veel langer geleden dat ik in Punta Sal aan het strand lag! Time flies, maar ook weer niet als je zo veel verschillende dingen meemaakt en je uitzicht elke paar dagen compleet verandert, dan lijkt het weer eeuwen geleden. Meerdere keren heb ik in mijn hoofd een update geschreven en erbij een titel bedacht, maar gebrek aan een perfect moment om ze uit te werken zorgt ervoor dat ik nu zoveel te vertellen heb, dat ik bijna niet weet waar te beginnen! Bij het begin dan maar. Dat is dan waar ik vorige keer gebleven ben. Of zoiets...
Met veel moeite (maar ook weer niet, want ik hoefde tenslotte zelf niks te regelen...) heb ik mijn prachtige strand aan de Peruviaanse kust verlaten om ingeruild te worden voor de Ecuadoraanse jungle. In Baños tijd voor wat meer avontuur en adrenaline: canyoning was superleuk, ben inmiddels zeer bedreven in abseilen door watervallen! Daarna een bridgeswing; voor de leken onder ons (je snapt wel dat ik inmiddels een expert ben in adventure sports! Ahum): dat is waar je van een brug afspringt terwijl aan een lijn van 25 meter hangt die aan de andere kant van de brug bevestigd is, waardoor je na je vrije val aan een gigantische schommel hangt. Lijkt een beetje op bungeejumpen, maar dan heen en weer in plaats van op en neer en daardoor minder pijnlijk. Erg leuk, maar ik mis kennelijk een angst-gen voor dat soort dingen, want zelfs achterover springen gaf me geen vlinders in mijn buik! Moest de hele tijd lachen, terwijl de meerderheid in zijn broek poepte bij zelfs maar ernaar kijken. Wel goeie foto's! :) Anyway, het was cool, maar de volgende stap is dan toch echt skydiven! Nu nog een keer een plek tegenkomen waar dat kan...
Na Baños (wat een dorpje en dus gecultiveerd is) zijn we met kano's dieper de jungle ingegaan naar een jungle lodge, gerund door misschien wel de liefste Amerikaan die ik ken. Moet eigenlijk zeggen: meneer-uit-de-verenigde-staten; Zuid Amerikanen vinden het namelijk zeer beledigend omdat zij tenslotte óók Amerikanen zijn! Maar goed. De lodges waren prachtig, het eten nog veel beter en de huis-aap Mona het hoogtepunt! Mona is als jong aapje gered van een naar leven als huisdier, maar nu niet meer in staat zich aan te passen aan een leven in de jungle. In de Arajuno lodge leeft ze als een prinses met alle ruimte om door de bomen te slingeren, fruit, besjes en beestjes uit de jungle te eten, aangevuld met kliekjes biologisch mensen-voer en alle aandacht en menselijke speelmaatjes die ze zich maar kan wensen. Lief!! Als vrouw mocht je blij zijn als je aandacht van haar kreeg, ze heeft een duidelijke voorkeur voor mannen en ligt graag in hun nek. Dat vond ik dan weer wat minder erg tijdens onze 4 uur durende jungle tocht: best warm, zo'n harige aap in de tropische klamme hitte van de jungle...
Een bezoek aan een dieren opvang- en reïntegratie centrum en een relaxed middagje drijvend op de rivier in een oude autoband later, was het tijd om weer verder te gaan. Weer een plek waar ik eigenlijk nooit meer weg wilde!
Inmiddels was onze groep 3 personen lichter: Sadie, 1 van de dames in de groep, is midden in de nacht in een slaapdronken vlaag van verstandsverbijstering, verkeerd uit haar stapelbed gestapt en daardoor zo ongelukkig gevallen dat wij in een andere cabin haar gehuil/geschreeuw/geloei konden horen. Nou is het niet cool om je arm te breken, maar al vallend uit een stapelbed nog veel minder. En al helemáál niet als je midden in de jungle zit, waardoor je eerst een uur moet wachten tot iemand van het personeel de rivier afgeroeid is om de motorkano te halen en je daarna een uur in een auto naar het dichtstbijzijnde ziekenhuis moet rijden om daar vervolgens doorgestuurd te worden naar het volgende ziekenhuis omdat ze op de röntgenfoto's niet kunnen vaststellen of je schouder nou uit de kom of gebroken is en ze je in dat ziekenhuis doorsturen naar Quito voor een operatie waar je na 6 uur met de taxi aankomt en de volgende ochtend een enorme plaat in de bovenarm geschroefd krijgt. Maar dan verblijf je daarna wel een week in het Marriot op kosten van de verzekering! Da's dan wel weer leuk. 2 vriendinnen zijn al die tijd bij haar gebleven. Hoe ironisch: na alles wat je maar kan overkomen in een continent als Zuid Amerika, breek je je arm door uit een stapelbed te vallen.... Dus aan alle bezorgde backpackers-moeders: laat het los. Het heeft geen zin... ;)
Twee weken geleden hebben we ze in Quito weer ontmoet voor onze laatste avond met de hele groep. Ze maakt het goed, maar moet helaas haar haar reis eerder afbreken. Een wilde avond en een brakke ochtend later was het tijd om afscheid te nemen. Ik had zelf maar 2 cocktails op en heb hartelijk gelachen om mijn dansende, zwalkende, onzin-uitkramende, dansvloer-onderkotsende, rood-omrand-geoogde en in een enkel geval in-een-ander-bed-wakker-wordende reisgenoten, terwijl ik me de volgende ochtend prima voelde!
Na 5 weken was het mooi geweest. Wat een figuren. Hele leuke mensen, maar ook een aantal vreemde figuren die ik níet zal missen. Ik dacht dat ik weer zou moeten wennen om alles zelf te regelen, maar zodra ik in mijn bus naar Canoa zat, alleen, met een prachtig uitzicht, een goed boek en wat snacks, voelde ik me erg goed. Bye bye truck, hello adventure! Toch een hele andere ervaring! Jammer dat mijn momentje lichtelijk bedoezeld werd door een keiharde, Zuid-Amerikaanse equivalent van smartlappen in de bus... 7 uur lang... En dat ik nu spaans versta en daarom de tekst begrijp maakt het er niet fraaier op...
However, de busrit was het meer dan waard, want het bracht me naar mijn kleine paradijsje: Canoa! Ik had enorm uitgekeken naar mijn weekje strand, zee surfen en relaxen en het was nog mooier dan ik had bedacht! Het hostel was erg mooi, het personeel heel vriendelijk, een warm welkom, fantastische sfeer en onwijs leuke mensen. Iets minder gecharmeerd van, maar ook wel weer gelachen om de local surferboys met hun geblondeerde afro's, afgetrainde en zongebruinde lichamen van het surfen en ego's 2 keer zo groot als zij zelf. Of misschien 3 keer, ze zijn namelijk niet zo groot... Ik hun ogen is elke vrouw een prooi en dan voorál de gringa's. Dus als ik had gewild, had ik in kunnen gaan op de onzedelijk voorstellen van Juan, Miguel, Oscar, Fernando, Marcos, Miguel, Antonio, Javier, Daniel, Miguel, Enrique en nog een Miguel. Maar nee dank je. Vooral niet omdat je 19 bent. En omdat je net het meisje naast mij ook al hebt gevraagd. En omdat je nu het andere meisje naast me gaat vragen. Geen interesse. En nee, morgen wil ik ook niet met je mee. Maar toch leuk dat je zegt dat ik het mooiste meisje bent dat je ooit hebt gezien.
Ik kan dit verhaal geweldig lang maken en jullie vervelen met al mijn details en verhalen en overtuigingen (zoals ik bij iedereen doe die ik daarna heb ontmoet en niet in Canoa is geweest en daarom moet horen hoe fantastisch het er is), maar jullie moeten me maar geloven. Of als je het toch wil horen: binnenkort kan ik het je zelf vertellen, maar daarover later meer... (Scoop!) Ik zal het beperken tot 2 van vele hoogtepunten: een strandrit in de zonsondergang op een prachtig paard met de naam Fuego (vuur) die zijn naam eer aan deed toen ik alleen van de groep weg mocht om keihard over het strand te rengalloperen. De andere: een spontane uitnodiging voor een barbecue tijdens een lift naar het volgende stadje. Hannah (een amerikaanse die ik daar ontmoet heb) en ik vonden het wel een mooie kans en we hadden niet beter kunnen beslissen: we hebben de middag doorgebracht op een veranda van een huis aan het strand, gesurfd tot we uit het water werden geroepen omdat het eten klaar was en toen de meest verrukkelijke seafood-barbeque ooit gegeten! Vis, garnalen, kreeft, bananen, inktvis en zelfs haai! Super vers en super lekker!! En het meest bizarre was nog, dat we door deze mensen die een paar uur eerder nog wildvreemden waren, ook nog werden bedankt voor onze aanwezigheid! Kan het mooier?
Wat mij betreft had ik het nog veel langer uit kunnen houden in Canoa, maar aan alles komt een eind. Wel een leuk eind: ik kende inmiddels bijna iedereen in het dorp dus werd enthousiast uitgezwaaid en een goede reis gewenst door iedereen onderweg naar het busstation.
De kriebels in mijn buik waren van spijt om weg te moeten, maar vooral van spanning om mijn volgende bestemming: het vliegveld in Quito! Na een vlotte busreis en enkele uurtjes wachten zag ik Sjoerd weer na 3 maanden. Skype is fantastisch, maar haalt het niet bij elkaar weer in het echt zien en vast kunnen houden. Ik ben super blij dat hij er is en we hebben het nu, 1,5 week later nog steeds erg leuk! We hebben Quito en omgeving verkend en na mijn tweede bezoek aan Otavalo (enorme markt in Equador waar ik een groot deel van mijn reisbudget aan souvenirs heb uitgegeven. Damn you, thuisblijvers!) zijn we enkele dagen geleden de grens met Colombia over gegaan. Het land heeft in het algemeen niet zo'n beste reputatie, maar de verhalen zijn lovend en mijn toch al vrij grote voorkeur en alle veelbelovende info uit de Lonely Planet zorgde ervoor dat ik niet kon wachten! Tot nu toe maakt het de belofte meer dan waar. Wat een mooi land! En wat een lieve mensen! Veel vriendelijker dan waar dan ook tot nu toe. Ze doen echt hun best om de karige meute backpackers die het wel aandurven het land in te gaan het naar de zin te maken. Ok, de eerste persoon die ik zag toen ik over de grens liep was een militair met een enórme bazooka en zelfs de pompbedienden hier lopen met een geweer (in hun hand, niet eens om hun schouder), maar ze zijn zó vriendelijk! Klein beetje zenuwachtig toen iedereen de bus uit moest bij een militair check point. Sjoerd werd gefouilleerd terwijl ik met een andere militair onze tassen doorkeek. Maar we hadden hierover gelezen, dus we waren niet al te erg geshockeerd. Klein beetje intimiderend was het wel, maar niets dan vriendelijkheid en aardige mannen. We voelden ons prima op ons gemak toen we in een wegrestaurantje een 'almuerzo' aten en een militair met zijn mitrailleur in zijn hand grapjes maakte over Sjoerd zijn lengte, of hij hier wel in de bedden paste en erg geïnteresseerd was in waar we vandaan kwamen. Ze doen zo hun best hun land op de toeristische kaart te zetten! Vandaag werden we (4 gringo's) aangesproken door een tv-ploeg die een spotje aan het maken waren over Colombia en of we alsjeblieft in het spaans en engels tegen de camera wilden vertellen hoe mooi en fantastisch het hier is en hoe aardig de mensen en 'San Augustin is bery bery nice!'.
We hebben hier nog 3 weken samen, maar we weten nu al niet meer hoe we in godsnaam dit prachtige land in die korte tijd moeten proppen!
Ok, en dan nu de scoop: Ik kom naar huis!! 16 juni verwacht ik weer voet op Nederlandse bodem te zetten, dus trek je agenda, want ik ben van plan om heel veel koffie te drinken en dineetjes te delen! Erg veel tijd heb ik niet, want ongeveer 4 weken later op een nog nader te bepalen datum vertrek ik voor het vervolg van mijn avontuur in Canada. 27 mei vlieg ik naar Miami waar ik 3 weken blijf en Anja me komt opzoeken en we samen onze florida-ladies gaan bezoeken en hopelijk de Everglades en Disneyland kunnen bekijken.
Reizen is geweldig en ik ben superblij met mijn keuze, maar ik ben nooit weggegaan om Nederland te ontvluchten ofzo. Ik vond het al helemaal goed thuis, maar hier realiseer ik me nog meer hoe leuk ik het vind en ik mis jullie van tijd tot en tijd. Het idee iedereen zo lang niet te zien en alle facebookberichtjes over feestjes en kleine dagelijkse dingen die ik moet missen, maken dat ik héél graag even thuis wil zijn voor ik weer verder ga. Het zou veel handiger zijn als jullie allemaal gewoon voor een tijdje een soort winterslaap hadden gehouden zodat ik niks hoef te missen, maar om de één of andere reden wilden jullie dat niet, dus dan maar zo... Kan niet wachten jullie te zien, dus zet de koffie maar vast klaar! En Sonja: als je het goed vind, zou ik heel graag op je bruiloft komen!
Djeez, het is weer een hele lap tekst. Sorry... Moet toch eens proberen wat frequenter te schrijven.
Iedereen trouwens heel erg bedankt voor alle leuke reacties, berichtjes en mailtjes!! Word ik heel bij van! Special thanks to mijn hele lieve collega's voor jullie super leuke kaarten!! Heel leuk! Ik heb trouwens enkele kaarten verstuurd, maar de post schijnt erg traag te zijn en ik ben bang dat de eerste lading (gepost in bloody Argentinië, kun je nagaan hoe lang geleden!) het helemaal niet gaat halen. Dus denk niet dat ik jullie vergeten ben, de correo wil alleen niet erg meewerken...
Tot gauw!!
Dikke kus
OK, as promised a short English summary. I'm not gonna make it very long as this one is already so much longer than it should be, but here it goes anyway:
I'm in Colombia at the moment, together with Sjoerd. It's only been a few days, but so far, my opinion is: WOW! What a beautiful country and could these people be any nicer? In spite of it's reputation, loads of travellers are speaking highly of it and a lot say it's their favourite destination in South America. I'm gonna postpone my opinion untill I've seen more of it, but from a first impression I might share that vision. Colombia is trying to clear it's name and doing their best in making you feel welcome. That, the beauty and the lack of too many tourists make it such a nice place to visit. Can't really explain why, but it feels different too. I can only describe it as more mature. Yeah, everyone seems to carry guns and the first person I saw after crossing the border carried a giant bazooka, but it still doesn't feel threatning. Of course there are some dodgy parts and you'll have to be careful in some places, but I believe you get so much back for that. Can;t wait to see more of the country.
It's great to have Sjoerd here now. So far it's been really good and we plan on keeping it that way. The overland tour was great, I enjoyed it heaps, but it was enough, too, after 5 weeks. The mayority of the people was nice, some great and some I'm happy never to see again in my life. Funny characters, some of them...
Travelling on my own again after it felt great and I enjoyed the adventure of planning things myself and meeting new people all the time. The week before Sjoerd arrived, I've spend in a wonderful little town by the beach, swimming, surfing, eating the best seafood ever, while in the company of some great people! Leaving was hard, but I had something good to look forward too. I was so nervous waiting at the airport while his fellow passengers started to walk out! We've spend a week in Ecuador and now explore the lesser travelled Colombia.
Some other news: I'll be going home for a few weeks soon! I've been missing the people there quite a bit recently, knowing that I wouldn't be seeing them for so long still! So Kersting helped me finding some cheap flights (Thank you!!) so that now I finally know the date of leaving South America. It's a funny feeling, because I didn't know when I was leaving for such a long time. I'll spend 3 weeks in Florida before heading home, stay there for a week or 4 and then head off to Canada for the next adventure. I'm very excited to see my family and friends again!
So much for now! Off to another nice evening with some new-found friends! Chau!
And some more pictures...
... of Peru on through this link: http://www.facebook.com/album.php?aid=401041&id=736800320&l=c66ed522b9
Don´t remember which is the first of the new ones, so you´ll just have to browse through them a bit. Sorry!
Having a great time in Equador. Went Canyoning yesterday and jumped of a brigde. Going into the jungle tomorrow and Sjoerd is arriving here in only 2 weeks! Good times... :D
Btw: thanks for all your comments on my stories, love that! Keep em coming!